 |
| . |
|
 |
پروین کابلی: 16 آذر در حال فرا رسیدن است و تدارکات و جنب و جوش زیادی در محافل دانشگاهی دیده میشود. جدا از اینکه این روز یاد آور یک مقابله با رژیم و نبردی است که جوانان در مقابل جمهوری اسلامی سازمان دادند، به نظر شما چه ویژگی دیگری این روز را متمایز میکند؟ علی جوادی: یک ویژگی مهم ۱۶ آذر خصلت نما شدن این روز به مٽابه روز آزادی و برابری است، از زمانیکه شعار سرخ آزادی و برابری بر سر دانشگاه تهران به اهتزاز در آمد، این ویژگی عنصر متمایز کننده ۱۶ آذر در تاریخ معاصر است. بیان یک شیفت سیاسی از جنبش ملی- اسلامی به جنبش کمونیسم کارگری و چپ است. و به هر درجه که مهر کمونیسم و چپ بر اعتراضات دانشجویی و محیط دانشگاه کوبیده میشود، ما شاهد تعمیق و تبلور یافتن جنبههای مختلف مطالبات جامعه در این روز هستیم. علاوه بر این ۱۶ آذر دیگر فقط روز دانشجو نیست. روز اعتراض جامعه و همگان علیه رژیم اسلامی است. روز "نه" است. "نه" به وضعیت موجود. "نه" به استبداد و حاکمیت سیاه مذهبی، "نه" به نابرابری و تحقیر و ستم موجود، "نه" به آپارتاید جنسی و حجاب اسلامی و نابرابری زن و مرد است. ۱۶ آذر در تاریخ معاصر روز اعلام مطالبات برحق جامعه است. جامعه در ۱۶ آذر در عین حال جوهر مطالبات خود را مشاهده میکند. پروین کابلی: گفته میشود که امسال در شرایط خاصی این روز برگزار میشود. به نظر شما این شرایط خاص چیست؟ علی جوادی: رژیم اسلامی تهاجم گسترده و فشردهای را علیه اعتراضات در دانشگاه، بعد از یکسره شدن قدرت در دست جناح راست، آغاز کرد. بسیاری از دانشجویان آزادیخواه و رادیکال دستگیر و ممنوع التحصیل شدند. تلاش کردند تا دانشگاه را هم به گورستان روضه خوانها تبدیل کنند. اما علیرغم فشار و سرکوب زیاد نتوانستند. امسال شاهد درگیری و کشمکش بالاتری در دانشگاههای بسیاری در تهران و برخی شهرهای مهم هستیم. امسال در شرایطی به استقبال ۱۶ آذر میرویم که رژیم در دانشگاه کشتار کرده است. دانشجویی را در سبزوار به قتل رساندند، دو دانشجوی دیگر بر اٽر تعلل جان خود را از دست دادند. دانشگاه پلی تکنیک و علامه و تهران در اعتراض گسترده به سر میبرند. ۱۶ آذر میتواند اوج این مجموعه اعتراضی باشد. علاوه بر این ما شاهد تلاش بخشهای مختلف دانشجویان چپ و کمونیست هستیم که میکوشند به اعتراض در این روز خصلت سراسری و چپ بدهند. بیانیههایی که در این زمینه در وبلاگهای مختص ۱۶ آذر منشتر شده است یک نمونه برجسته از این تلاشها است. بطور خلاصه ۱۶ آذر میتواند ورق را در جامعه برگرداند. پروین کابلی: شما از یک تهاجم گسترده رژیم صحبت میکنید و نتیجه این تهاجم را یکسره شدن قدرت در دست جناح راست میدانید. در این مدت تعدادی از دانشجویان هم کشته شده اند. فکر نمیکنید که اعتراضات گسترده دانشجویی برای مدتی به عقب رانده شده است و باید منتظر دوره ای از رکود بود؟ علی جوادی: وضعیت حاضر نشاندهنده یک بازگشت و حرکت اعتراضی گسترده است. رژیم قادر نشد جو خفقان را در محیطهای آموزشی مستقر کند. تلاش بسیاری کردند اما قادر نشدند. اکنون در دانشگاههای زیادی و بطور مشخص پلی تکنیک یک حرکت اعتراضی گسترده در حال شکل گیری و گسترش است. این جو حتی دفتر تحکیم وحدت را هم تحت فشار قرار داده است. بطوریکه ناچار شدند تحت فشار رادیکالیسم و چپ از ایده کودنانه برگزاری مراسم ۱۶ اذر در امامزاده عبدالله منصرف شوند. ۱۶ آذر میتواند سرآغاز یک حرکت اعتراضی گسترده و دور جدیدی از اعتراض در دانشگاهها و جامعه باشد. دانشجویان چپ و کمونیست باید از ۱۶ آذر به مٽابه سکویی برای سازماندهی یک حرکت اعتراضی بهره جویی کنند. پروین کابلی: در واقع شما دوره پرتلاطمی را پیش بینی میکنید. برای این دوره چه باید کرد و جنبش دانشجویی و به تبع آن رهبران آن چه اقداماتی را باید در دستور کار خود قرار دهند؟ علی جوادی: من فکر میکنم که اعتراضات دانشجویی وارد فاز جدیدی خواهد شد. این فاز مختصات خاص خود را دارد. مقابله رادیکال با رژیم اسلامی، تلاش برای غیرنظامی کردن محیط دانشگاهها و خروج اوباش انتظامی، و همچنین تلاش برای دامن زدن به جنبش آزادی بیان و یا آنچه که بعضا جنبش "تریبون آزاد" نام گرفته است. این وضعیت و اعتراضات جاری باید به یک حرکت عمومی در سطح دانشگاهها منجر شود. حرکتی که میتواند و باید به تٽبیت توازن قوای سیاسی جدیدی به نفع آزادیخواهی، برابری طلبی و چپ در دانشگاهها شود. پروین کابلی: به عنوان آخرین سوال رابطه جنبش زنان و دانشجویی را چگونه میبینید؟ آیا اساسا رابطهای وجود دارد؟ علی جوادی: اعتراضات دانشجویان را دیوار چین از جامعه و جنبشهای اجتماعی موجود مجزا نکرده است. نه "جنبش زنان" جنبش یکدستی است و نه "جنبش دانشجویان"! اعتراضات در دانشگاهها بازتاب و گوشهای از اعتراضات در جامعه است. مساله زن و مبارزه برای آزادی و برابری زن و مرد در جامعه یک مساله گرهی در جامعه است. به همین اعتبار در اعتراضات گرایشات مختلف در سطح دانشگاه منعکس میشود. اما چند سالی است که شعارهای آزادی زن معیار آزادی جامعه است، زنده باد آزادی زن، ایران زندان زنان است، شعارهایی است که این انعکاس مطالبات جنبش آزادی زن را منعکس میکند. |